Page 460 - จดหมายเหตุงานพระบรมศพ
P. 460
๑๔๕๘ จดหมายเหตุงานพระบรมศพพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มหิตลาธิเบศรรามาธิบดี จักรีนฤบดินทร สยามินทราธิราช บรมนาถบพิตร
เฟอง อุบะ สรางดวยเงินบริสุทธิ์ เฟองสรางเปนดอกเรียงรอยตอกันตามแนวนอนโดยปลอยใหดอกกลางหอย
หยอนลงอยางเชือกตกทองชาง จากสวนปลายแตละขางที่มีขนาดดอกเล็กแลวคอย ๆ ใหญขึ้นจนถึงดอกกลางมีขนาด
ใหญสุด เรียงชวงละ ๑๑ ดอก ใตเฟองหอยอุบะเล็ก ๆ ลักษณะคลายใบไม ชุดละ ๑๕ ชิ้น มี ๙ เฟอง ตรงชวงตอของ
เฟองแตละแถวหอยอุบะมีลักษณะคลายพวงดอกมะลิหรือดอกพุดตูมจับกลุมเปนทรงดอกบัวตูมทิ้งยอดลงมีดอกรักครอบ
ทับ เปนชั้นเรียงขนาดเล็กลงมาหาใหญ จํานวนทั้งสิ้น ๙ ชุด
ดอกไมทิศประดับฝาพระโกศ สรางดวยทองคํา สรางเปนดอกประจํามุมเหลี่ยมและประดับประจําดานของ
เกี้ยวมาลัยทองฝาพระโกศชั้นลาง จํานวน ๑๘ ดอก ประดับเฉพาะประจํามุมเหลี่ยมของเกี้ยวชั้นที่ ๒ และชั้นที่ ๓
ชั้นละ ๙ ดอก รวม ๑๘ ดอก และประดับประจํามุมเหลี่ยมของเกี้ยวชั้นที่ ๔ จํานวน ๙ ดอก รวมทั้งสิ้น ๔๕ ดอก มีขนาด
ใหญเล็กลดหลั่นกันตามความเหมาะสมของชั้นเกี้ยว
ดอกไมทิศประดับฐานพระโกศ สรางดวยทองคํา สรางเปนดอกประจํามุมเหลี่ยมและประดับประจําดานของ
ลายหนากระดานฐานบัวของแทนฐานพระโกศ ประดับลายหนากระดานฐานบัวชั้นที่ ๑ เหนือฐานสิงห จํานวน ๑๘ ดอก
ประดับลายหนากระดานชั้นที่ ๒ เหนือฐานสิงห จํานวน ๑๘ ดอก รวมทั้งสิ้น ๓๖ ดอก มีขนาดใหญเล็กลดหลั่นกันตาม
ความเหมาะสมของชั้นลายหนากระดาน
ฝาพระโกศ เปนทรงมงกุฎเกี้ยวมาลัยทอง ลักษณะรูปทรงแบบโบราณที่เปนทรงจอมแห เรียงลําดับขึ้นไป
ชั้นที่ ๑ ชั้นที่ ๒ ชั้นที่ ๓ และ ชั้นที่ ๔
เกี้ยวชั้นที่ ๑ ประดับแนวเกี้ยวดวยลายประจํายามกามปู โดยดอกประจํายามถูกแปลงดวยลายดอกไม มีลายดอกไม
ทิศที่ประดับสับระหวางลายประจํายามกามปูโดยประดับประจํามุมเหลี่ยมและชวงกลางดานของพระโกศเกาเหลี่ยม
รวม ๑๘ ดอก พื้นลายลงยาสีแดงประดับเพชร เหนือเกี้ยวชั้นที่ ๑ เปนแนวลวดบัวกระจัง เหนือขึ้นมาเปนลายบัวถลาฝา
พระโกศ ที่บัวถลาดานบนมีแนวลวดบัวกระจังซอนกัน ๒ ชั้น ที่หลังกระจังตาออยชั้นแรกปกดอกไมไหวชั้นที่ ๑ จํานวน
๑๘ ชุด เหนือขึ้นมาจากชั้นบัวถลาและแนวลวดบัวซอน ตั้งชั้นบัวหงาย ๒ ชั้น แตละชั้นเปนลักษณะแนวบัวกระจังซอน
กัน ๒ ชั้น ประกอบดวยลายทองไมทําลักษณะลายบัวเกสรลงยาสีแดงสลับสีเขียว เหนือขึ้นไปเปนชั้นลวดบัวกระจังชั้น
แรก ตั้งกระจังตาออยเล็ก และเหนือขึ้นมาอีกชั้นหนึ่งเปนลวดบัวกระจังที่วางกระจังตาออยขนาดใหญ ชั้นบัวหงายทั้ง
๒ ชั้นนี้มีขนาดที่ลดหลั่นกันจากเล็กขึ้นไปหาใหญลอมรอบฝาพระโกศทั้ง ๒ ชั้น ดานหลังกระจังตาออยของชั้นบัวหงาย
ชั้นที่ ๑ ปกดอกไมไหวชั้นที่ ๒ จํานวน ๙ ชุด เหนือชั้นบัวหงายทั้ง ๒ ชั้น เปนทองไมประดับลายบัวเกสรรับเกี้ยวชั้นที่ ๒
เกี้ยวชั้นที่ ๒ ประดับแนวเกี้ยวดวยลายประจํายามกามปู โดยดอกประจํายามถูกแปลงดวยลายดอกไมเชนเดียว
กับชั้นที่ ๑ มีลายดอกไมทิศที่ประดับสับระหวางลายประจํายามกามปู โดยประดับที่มุมเหลี่ยมของพระโกศเกาเหลี่ยม
รวม ๙ ดอก พื้นลายลงยาสีแดงประดับเพชร เหนือเกี้ยวมีลวดบัวกระจัง ตั้งแนวกระจังตาออย เหนือขึ้นมาตั้งชั้นลวด
บัวกระจังเปนกระจังตาออยใหญ ๑ ชั้น ดานหลังกระจังตาออยใหญปกดอกไมไหวชั้นที่ ๓ จํานวน ๙ ชุด เหนือขึ้นมาตั้ง
ชั้นบัวหงายซอนกัน ๑ ชั้น ประกอบแนวลวดบัวกระจังตั้งเหนือทองไมลายบัวเกสร แนวกระจังตาออยมีขนาดลดหลั่น
กันจากเล็กขึ้นไปหาใหญ เหนือขึ้นไปเปนทองไมประดับลายบัวเกสรรับเกี้ยวชั้นที่ ๓
เกี้ยวชั้นที่ ๓ ประดับแนวเกี้ยวดวยลายดอกไมทิศประดับประจํามุมเหลี่ยมของพระโกศเกาเหลี่ยม รวม ๙ ดอก
พื้นลายลงยาสีแดงประดับเพชร เหนือเกี้ยวมีลวดบัวกระจังตั้งแนวกระจังตาออย เหนือแนวกระจังตาออยตั้งชั้นลวดบัว
กระจังเปนแนวกระจังตาออยใหญ หลังกระจังตาออยใหญปกดอกไมไหวชั้นที่ ๔ จํานวน ๙ ดอก เหนือขึ้นมาตั้งบัวแวง
รองรับเกี้ยวชั้นที่ ๔
เกี้ยวชั้นที่ ๔ ประดับแนวเกี้ยวดวยลายดอกไมทิศประดับประจํามุมเหลี่ยมของพระโกศเกาเหลี่ยม รวม ๙ ดอก
พื้นลายลงยาสีแดงประดับเพชร เหนือเกี้ยวมีลวดบัวกระจังตั้งแนวกระจังตาออย เหนือแนวกระจังตาออยขึ้นมาเปนชั้น
กระจังยอดเปนบัวหงายรองรับปลียอด ๓ ชั้น จนถึงชั้นสุดของฝาคือปลียอดซึ่งประดับดวยพุมขาวบิณฑหรือสุวรรณฉัตร
1458

