Page 428 - จดหมายเหตุงานพระบรมศพ
P. 428
๑๔๒๖ จดหมายเหตุงานพระบรมศพพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มหิตลาธิเบศรรามาธิบดี จักรีนฤบดินทร สยามินทราธิราช บรมนาถบพิตร
งานศิลปกรรมและประณีตศิลปที่ใชในการจัดสรางเครื่องใชในการถวายพระเพลิงพระบรมศพ
การโกรกลายซอนไม
การโกรกลายซอนไมเปนงานชางไมแขนงหนึ่งที่สรางลวดลายไมใหมีมิติเลียนแบบงานแกะสลักไม ดวยการซอน
ชั้นของเนื้อแผนไมหลาย ๆ ขนาดแทนการแกะสลักลงไปในเนื้อไม อาศัยลวดลายที่ปรับแตงเปนลายเสนหลายระดับ
นํามาผนึกลงบนแผนไมมีความหนาและบางตามที่กําหนด ฉลุลวดลายออกมา และนํามาทับซอนกันใหเกิดเปนลวดลาย
ที่มีมิติตามตองการ
การโกรกลายซอนไมในการจัดสรางพระโกศจันทนและพระหีบจันทนทรงพระบรมศพพระบาทสมเด็จ
พระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช บรมนาถบพิตร ซึ่งนายสมชาย ศุภลักษณอําไพพร นายชางศิลปกรรมอาวุโส เปน
ผูออกแบบ นายพิจิตร นิ่มงาม นายชางศิลปกรรมอาวุโส สํานักชางสิบหมู กรมศิลปากร เปนผูเขียนแบบโครงสรางโลหะ
ของพระหีบจันทนและพระโกศจันทน มีขั้นตอนการดําเนินการ ดังนี้
ขั้นตอนที่ ๑ เปนขั้นตอนการออกแบบเขียนแบบยอตามมาตราสวนจนไดลักษณะพระโกศจันทนและ
พระหีบจันทรที่มีลักษณะสวยงามตามจินตนาการ ของนายสมชาย ศุภลักษณอําไพพร ผูออกแบบ และไดขนาดเทาจริง
ของพระหีบทรงพระบรมศพจากสํานักพระราชวังแลวจึงเขียนแบบเทาจริงของพระหีบทรงพระบรมศพลงในกระดาษ
ที่มีขนาดพอเหมาะแกการเขียนแบบเทาจริงพรอมลงลวดลายสําหรับใชประดับ โดยเขียนดานหนาหนึ่งแผน และ
ดานขางหนึ่งแผนแยกกัน หลังจากนั้นเขียนเสนโครงรางหุนพระโกศจันทนและพระหีบจันทนเพื่อกําหนดขนาด
พระโกศจันทนและพระหีบจันทนเปนเสนรอบนอก สามารถครอบพระโกศและพระหีบทรงพระบรมศพใหเหมาะสม
รวมทั้งพิจารณาถึงการนําไปใชเมื่อถึงขั้นตอนการประกอบและการถอดพระโกศจันทนและพระหีบจันทนของเจาหนาที่
ในการปฏิบัติงานบนพระเมรุมาศตองสะดวกไมติดขัด หลังจากนั้นนําแบบยอที่เขียนไวไปถายเอกสารขยายใหมี
ขนาดใหญใกลเคียงแบบเสนรอบนอกที่รางแบบไวบนกระดาษสําหรับใชตรวจสอบสัดสวนและลวดลายที่ใชประดับ
ระหวางดําเนินการเขียนแบบขยายแบบใชงาน ดําเนินการถายแบบลวดลายจากแบบขยายออกมาทีละชิ้น โดยถาย
ใหไดขนาดและจํานวนที่เหมาะสม วางลายลงบนแบบกระดาษลายเสนโครงรางหุนพระโกศจันทนและพระหีบจันทน
วางจังหวะและผนึกลงบนกระดาษใหเหมาะสม ซึ่งเปนการชวยยนเวลาในการปฏิบัติงานใหรวดเร็วขึ้น
การดําเนินงานขยายแบบ การวางลายบนแบบขยายเทาจริง
ขั้นตอนที่ ๒ เมื่อสําเนาลายแลว ตัดลายออกมาทีละชิ้น ทดลองวางลายลงบนลายเสนโครงรางในกระดาษ
เพื่อตรวจสอบขนาดและระยะใหเหมาะสมกับองคประกอบโดยรวมของชิ้นงาน และเพื่อหาจํานวนลวดลายที่ตองนํา
มาใชงานจริง จากนั้น นายสมชาย ศุภลักษณอําไพพร ผูออกแบบ ลงสีบนแบบขนาดเทาจริง เพื่อเปนตัวอยางในการ
จัดสรางงานแกะสลักและงานโกรกฉลุลาย
1426

