Page 234 - จดหมายเหตุงานพระบรมศพ
P. 234

๑๒๓๒             จดหมายเหตุงานพระบรมศพพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
                       มหิตลาธิเบศรรามาธิบดี จักรีนฤบดินทร สยามินทราธิราช บรมนาถบพิตร




                    รัดเกลาชั้นที่ ๑ ขนาด ๒ เมตร ๘๕ เซนติเมตร x ๒ เมตร ๘๕ เซนติเมตร รัดเกลาชั้นที่ ๒ ขนาด ๒ เมตร ๑๓
            เซนติเมตร x ๒ เมตร ๑๓ เซนติเมตร รัดเกลาชั้นที่ ๓ ขนาด ๑ เมตร ๖๕ เซนติเมตร x ๑ เมตร ๖๕ เซนติเมตร รัดเกลา
            ชั้นที่ ๔ ขนาด ๑ เมตร ๑๗ เซนติเมตร x ๑ เมตร ๑๗ เซนติเมตร รัดเกลาชั้นที่ ๕ ขนาด ๙๐ เซนติเมตร x ๙๐ เซนติเมตร
            รัดเกลาชั้นที่ ๖ ขนาด ๖๕ เซนติเมตร x ๖๕ เซนติเมตร รัดเกลาชั้นที่ ๗ ขนาด ๕๐ เซนติเมตร x ๕๐ เซนติเมตร รัดเกลา

            ชั้นที่ ๘ ขนาด ๓๘ เซนติเมตร x ๓๘ เซนติเมตร รัดเกลาชั้นที่ ๙ ขนาด ๒๘ เซนติเมตร x ๒๘ เซนติเมตร
                    เหนือชั้นเรือนยอดชั้นที่ ๙ ซึ่งเปนตําแหนงสูงสุดของ
            พระจิตกาธาน ประดับยอดพรหมพักตรเปนไมจันทนแกะสลัก

            ปดทอง สื่อความหมายถึงพรหมวิหาร ๔ ซึ่งเปนหลักธรรมของ
            พระมหากษัตริย ออกแบบและเขียนแบบโดย นายสมชาย ศุภลักษณ
            อําไพพร นายชางศิลปกรรมอาวุโส กลุมงานศิลปประยุกตและ

            เครื่องเคลือบดินเผา สํานักชางสิบหมู กรมศิลปากร การจัดสราง
            ยอดพรหมพักตร ยึดถือตามแบบโบราณราชประเพณี และผสมผสาน
            กับศิลปกรรมสมัยใหมอันเปนเอกลักษณของศิลปะสมัยของรัชกาล
            ที่ ๙ ลักษณะเปนยอดพรหมพักตรที่ศึกษาจากตนแบบลวดลาย
            ของพระเทวาภินิมมิต (ฉาย เทียมศิลปไชย) ขาราชการกรมศิลปากร

            ในสมัยรัชกาลที่ ๖ และรัชกาลที่ ๗ มีความเชี่ยวชาญงานเขียน
            ลายไทย ยอดพรหมพักตรที่ออกแบบนั้นแกะสลักดวยไมจันทน
            ประกอบดวย สวนตัวฐานที่เปนชั้นบัวปากปลิง เหนือขึ้นมาเปน

            ลูกแกวทรงอกไก จากนั้นเปนจงกลหรือกลีบบัว เหนือจงกลเปน
            หนาพรหมพักตรซึ่งจะเขียนใหมีหนาเหมือนกันทั้ง ๔ หนา ลักษณะ
            ใบหนาพรหมเปนเทพยดาตามแบบฉบับสมัยรัชกาลที่ ๗ ผสมผสาน
            กับหนาบุคคลสมัยใหมใหเปนหนาที่มีความรวมสมัย ศิลปะในรัชกาล
            ที่ ๙ เครื่องประดับของพระกรรณเปนกรรเจียกจอนหอยเฟองอุบะ       พรหมพักตรประดับยอดพระจิตกาธาน

            ลงมาทั้ง ๔ หนา ถัดจากหนาพรหมพักตรขึ้นไปเปนมงกุฎยอดนํ้าเตา ๕ ยอด และปลายสุดเปนปลียอด
                    ยอดพรหมพักตร จัดสรางโดยชางศูนยศิลปาชีพเกาะเกิด จังหวัดพระนครศรีอยุธยา และศูนยศิลปาชีพสีบัวทอง

            จังหวัดอางทอง มีนายสุดสาคร ชายเสม เปนผูควบคุม
                    ฉากบังเพลิง

                    ฉากบังเพลิง คือเครื่องปดกั้นทางขึ้นลงพระเมรุมาศ ทั้งใชกั้นลมมิใหไฟแตกกระจายขณะถวายพระเพลิง
            พระบรมศพ และเพื่อกันมิใหคนภายนอกมองเห็นภาพขณะเคลื่อนยายพระบรมศพหรือประกอบพิธีกรรมตาง ๆ เดิมมัก
            เขียนภาพจิตรกรรมที่ฉากบังเพลิงเปนรูปเทวดา

                    ฉากบังเพลิงพระเมรุมาศองคประธาน จัดสรางขึ้นทั้งสี่ทิศ ทิศละ ๒ บาน แตละบานมีความสูง ๔ เมตร
            ๔๐ เซนติเมตร กวาง ๕ เมตร ๓๕ เซนติเมตร ประกอบดวยชองลูกฟกบนลาง บานละ ๔ ชอง และแตละบานมี ๒ ดาน
            คือ ฉากบังเพลิงดานนอก และฉากบังเพลิงดานใน

                    ฉากบังเพลิงดานนอก

                    ชองลูกฟกสวนบนเขียนภาพจิตรกรรม เรื่อง นารายณสิบปาง คัดเลือกมาเขียน ๘ ปาง บานละ ๑ ปาง
                    สวนลางเขียนภาพจิตรกรรมโครงการอันเนื่องมาจากพระราชดําริ จํานวนกวา ๔,๐๐๐ โครงการ คัดเลือกมา
            เขียนเปนภาพจิตรกรรม ๒๓ โครงการ โดยแยกงานตามหมวดดิน นํ้า ลม ไฟ การจัดวางภาพทั้งสวนบนและสวนลาง








                                                            1232
   229   230   231   232   233   234   235   236   237   238   239