Page 348 - จดหมายเหตุประเทศไทยปี 64

สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ทรงกล่าวต่อที่ประชุมว่า โครงการอาหาร

กลางวัน และโครงการเกษตรเพื่ออาหารกลางวันในโรงเรียนในประเทศไทยมีมากว่า ๔๐ ปี เพราะโรงเรียนเป็นศูนย์กลางของชุมชนและ
ศูนย์กลางของการเรียนรู้ และโรงเรียนเป็นพื้นที่แห่งการพัฒนาด้านอาหาร สุขภาพ และการศึกษา เพื่อนำาไปสู่การบรรลุเป้าหมายการพัฒนา
ที่ยั่งยืน (SDGs) โดยเมื่อ ๔๐ ปีที่ผ่านมา ทรงเริ่มโครงการในพื้นที่ทุรกันดาร โดยจัดหาเมล็ดพันธุ์ผัก เมล็ดถั่ว กล้าไม้ผล และพันธุ์สัตว์ต่าง ๆ
เช่น สัตว์ปีก สุกร แพะ และปลา มอบให้แก่โรงเรียน มีการส่งเสริมให้นักเรียนได้เรียนรู้การอนุรักษ์นำ้าและดิน การใช้สารชีวภาพในการควบคุม
และกำาจัดศัตรูพืชด้วยตัวเองโดยวิธีธรรมชาติในแปลงเกษตรของโรงเรียน เพื่อหลีกเลี่ยงการใช้สารเคมีอันตราย ทำาให้นักเรียนได้เรียนรู้วิธีการ
บูรณาการความรู้จากหลายวิชาเข้าด้วยกัน และยังสามารถขายผลผลิตจากแปลงเกษตรของโรงเรียนให้แก่โรงอาหารของโรงเรียนในรูปแบบ
ของระบบสหกรณ์อีกด้วย
โครงการเกษตรเพื่ออาหารกลางวันในโรงเรียน เป็นต้นแบบของการบริโภคอย่างยั่งยืนในปัจจุบัน เพราะทุกคนได้เรียนรู้และเข้าใจ
ถึงความสัมพันธ์ระหว่างอาหารและสุขภาพ ในครัวของโรงเรียน ครู นักเรียน และผู้ปกครอง จะได้เรียนรู้ถึงความสัมพันธ์ของอาหาร โภชนาการ
และสภาพแวดล้อมที่ดีต่อสุขภาพ หากผลผลิตทางการเกษตรในโรงเรียนผลิตไม่เพียงพอสำาหรับนักเรียน โรงเรียนก็จะจัดซื้อวัตถุดิบภายใน
หมู่บ้านมาใช้ทำาอาหาร ส่วนห้องพยาบาลของโรงเรียน ครูและเจ้าหน้าที่สาธารณสุขจะสอนให้นักเรียนเข้าใจถึงสุขภาพ การสุขาภิบาล อาหาร
ที่สะอาด นำ้าดื่มที่สะอาด การล้างมือ สภาพแวดล้อมที่สะอาด นอกจากนี้ห้องพยาบาลในโรงเรียนจะให้วิตามินและแร่ธาตุเสริมแก่เด็กนักเรียน

เช่น วิตามินรวม ไอโอดีน และธาตุเหล็กด้วย
การตระหนักถึงความสำาคัญของการรักษาสิ่งแวดล้อมและการอนุรักษ์ทั้งวัฒนธรรมระดับท้องถิ่นและระดับชาติเป็นสิ่งจำาเป็น
เนื่องจากปัจจัยเหล่านี้จะเชื่อมโยงสุขภาพทั้งทางร่างกายและจิตใจในระยะยาว โดยเฉพาะในช่วงการแพร่ระบาดของโรคติดเชื้อไวรัส
โคโรนา ๒๐๑๙ (โควิด - ๑๙) สะท้อนให้เห็นว่าระบบสาธารณสุขและโภชนาการมีความสำาคัญอย่างยิ่ง แต่ผลจากมาตรการควบคุมการแพร่
ระบาดทำาให้ต้องประกาศปิดสถานศึกษา ดังนั้น จึงต้องย้ายการศึกษาจากโรงเรียนไปสู่ครัวเรือนและชุมชน เพื่อที่จะสามารถให้การศึกษา
เด็กได้อย่างต่อเนื่องมากที่สุด ทรงเน้นยำ้าถึงความสำาคัญของบทบาทของโรงเรียนในระบบอาหารว่า ในมุมมองของพระองค์ ประเทศไทยก็มี
ศักยภาพเทียบเท่ากับประเทศอื่น ๆ ที่โรงเรียนเป็นสถานที่ที่ให้เด็กทุกคนสามารถเข้าถึงได้ เปรียบเสมือนศูนย์กลางของสมาชิกในชุมชน ดัง
นั้น โรงเรียนจึงเหมาะกับการเป็นสถานที่สำาหรับการพัฒนาด้านอาหาร สุขภาพ และการศึกษา เพื่อให้บรรลุวาระการพัฒนาที่ยั่งยืน หากเรา

ช่วยเหลือแบ่งปันและห่วงใยกัน เราจะสามารถผ่านทุกปัญหาไปด้วยกัน

หน่วยงานเจ้าของเรื่อง : กระทรวงเกษตรและสหกรณ์

วันอังคาร ที่ ๒๗ กรกฎาคม พุทธศักราช ๒๕๖๔

เรื่อง คณะกรรมการมรดกโลก องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ หรือ
ยูเนสโก มีมติขึ้นทะเบียนกลุ่มป่าแก่งกระจาน เป็นมรดกโลกทางธรรมชาติแห่งที่ ๓ ของประเทศไทย

คณะกรรมการมรดกโลกขององค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ หรือยูเนสโก มีมติในการประชุม
สมัยสามัญครั้งที่ ๔๔ ขึ้นทะเบียนกลุ่มป่าแก่งกระจาน เป็นมรดกโลกทางธรรมชาติแห่งที่ ๓ ของประเทศไทย นับตั้งแต่การขึ้นทะเบียนเป็น
มรดกโลกของเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าทุ่งใหญ่ - ห้วยขาแข้ง ในพุทธศักราช ๒๕๓๔ และกลุ่มป่าดงพญาเย็น - เขาใหญ่ ในพุทธศักราช ๒๕๔๘
กลุ่มป่าแก่งกระจานได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกทางธรรมชาติ เนื่องจากเป็นถิ่นที่อยู่อาศัยของชนิดพันธุ์พืช พันธุ์สัตว์ ที่ใกล้สูญพันธุ์
มีคุณค่าโดดเด่นระดับโลก เป็นป่าผืนใหญ่ที่มีความอุดมสมบูรณ์ ประกอบด้วยเขตสัตวภูมิศาสตร์ ได้แก่ Sudanic Sino-Himalayan
Indochinese และ Indo-Burmese มีลักษณะเป็นผืนป่าขนาดใหญ่ที่ต่อเนื่องไปกับเทือกเขาตะนาวศรี มีเนื้อที่ประมาณ ๒,๕๐๐,๐๐๐ ไร่
หรือ ๔,๐๘๙ ตารางกิโลเมตร มีความยาวจากเหนือสุดถึงใต้สุดของพื้นที่มากกว่า ๒๐๐ กิโลเมตร ทำาให้มีความหลากหลายทางชีวภาพสูงเป็น
แหล่งต้นนำ้าลำาธารที่สำาคัญของแม่นำ้าเพชรบุรี แม่นำ้าปราณบุรี และแม่นำ้าภาชี กลุ่มป่าแก่งกระจานบริเวณต้นแม่นำ้าเพชรบุรียังเป็นแหล่งที่อยู่
อาศัยของสัตว์เลื้อยคลานขนาดใหญ่ที่ใกล้สูญพันธุ์อย่างจระเข้นำ้าจืด เป็นป่าผืนใหญ่ที่มีความอุดมสมบูรณ์ อาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ ๓ จังหวัด
คือ ราชบุรี เพชรบุรี และประจวบคีรีขันธ์ ครอบคลุมพื้นที่อุทยานแห่งชาติจำานวน ๓ แห่ง และเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่า ๑ แห่ง ประกอบด้วย

อุทยานแห่งชาติแก่งกระจาน อุทยานแห่งชาติกุยบุรี อุทยานแห่งชาติเฉลิมพระเกียรติไทยประจัน เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าแม่นำ้าภาชี ซึ่งเป็นไป
ตามเกณฑ์ข้อที่ ๑๐ ด้านความหลากหลายทางชีวภาพ เป็นถิ่นที่อยู่อาศัยที่มีความสำาคัญสูงสุดสำาหรับการอนุรักษ์ความหลากหลายทางชีวภาพ
ในถิ่นกำาเนิด ซึ่งรวมไปถึงถิ่นที่อาศัยของชนิดพันธุ์พืช และ/หรือชนิดพันธุ์สัตว์ ที่มีคุณค่าโดดเด่นเชิงวิทยาศาสตร์ หรือเชิงอนุรักษ์ระดับโลก

หน่วยงานเจ้าของเรื่อง : กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม, องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ

338 จดหมายเหตุประเทศไทย พุทธศักราช ๒๕๖๔