Page 73 - จดหมายเหตุประเทศไทยปี 65

่
ำ
ี
ึ
ุ
ดังกล่าวก็ต้องคานงถึงสิทธิในทรัพย์สินทได้รับการรับรองและค้มครองตามมาตรา ๓๗ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย
ประกอบกับมาตรา ๓๓ มาตรา ๓๔ แห่งพระราชบัญญัติคณะสงฆ์ พ.ศ. ๒๕๐๔ ด้วย ตามแผนผังบริเวณที่ดินของวัดพระมหาธาตุ
ึ
ี
ำ
ิ
ิ
รับฟังได้ว่า บริเวณทิศเหนือท่ดินของวัดพระมหาธาตุมีส่งสาคัญ คือ วิหารโพธ์พระเดิม และมณฑปพระพุทธบาทจาลอง ซ่งกรมศิลปากร
ำ
ำ
ิ
ิ
ได้กาหนดเป็นโบราณสถาน บริเวณโดยรอบมีส่งปลูกสร้างต่าง ๆ คือ กุฏ ศาลา และอาคารต่าง ๆ เช่น อาคารอเนกประสงค ์
ี
เฉลิมพระเกียรต อาคารพุทธสมาคมนครศรีธรรมราช อาคาร ๒๖ ศตวรรษ หอระฆัง เป็นต้น ส่วนบริเวณทิศใต้ท่ดินของวัดพระมหาธาต ุ
ิ
ี
ึ
ี
ิ
ำ
ำ
ี
ี
ั
มิได้มีส่งสำาคัญท่กรมศิลปากรกาหนดเป็นโบราณสถาน การท่กรมศิลปากรกาหนดเขตท่ดินซ่งเป็นท่ต้งของอาคารบริเวณด้านทิศเหนือ
ี
ี
ั
่
ั
ู
ี
ึ
และด้านทิศใต้ของวัดพระมหาธาตุซ่งอย่ภายในบริเวณร้วของวัดท้งหมด และมิได้เป็นท่ดินส่วนท่ติดต่อกับท่ต้งโบราณสถานรายการท ๑
ี
ั
ถึงรายการท ๑๔ ประกอบกับกรมศิลปากรมิได้แสดงให้ศาลเห็นว่าขอบเขตโบราณรายการท ๑๕ วิหารโพธ์พระเดิม และรายการท ๑๖
่
่
ี
่
ี
ิ
ี
มณฑปพระพุทธบาทจำาลอง ซึ่งแยกออกจากกลุ่มโบราณสถานรายการที่ ๑ ถึงรายการที่ ๑๔ มีขอบเขตอย่างไร และการกำาหนดเขต
ที่ดินโดยรอบโบราณสถานให้เป็นเขตของโบราณสถานซึ่งในทางกฎหมายให้ถือว่าเป็นโบราณสถานด้วย มีเหตุผลความจำาเป็นที่ต้อง
ั
กาหนดพ้นท่ภายในกาแพงของวัดพระมหาธาตุท้งหมด เพ่อประโยชน์ในการค้มครองดูแลรักษาโบราณสถาน การบูรณะ การซ่อมแซม
ี
ำ
ำ
ื
ุ
ื
โบราณสถานอย่างไร และโดยที่การใช้ประโยชน์พื้นที่ในเขตของโบราณสถานของวัดพระมหาธาตุต้องอยู่ภายใต้บังคับตามมาตรา ๗
ทวิวรรคหนึ่ง และมาตรา ๑๐ แห่งพระราชบัญญัติโบราณสถาน โบราณวัตถุ ศิลปวัตถุ และพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พ.ศ. ๒๕๒๑
ึ
ซ่งกาหนดห้ามปลูกสร้างอาคารภายในเขตโบราณสถานหรือภายในบริเวณโบราณสถาน เว้นแต่จะได้รับอนุญาตเป็นหนังสือจาก
ำ
ื
ำ
ำ
ั
กรมศิลปากร และถ้าหนังสืออนุญาตน้นกาหนดเง่อนไขไว้ประการใดก็ต้องปฏิบัติตามเง่อนไขนั้นด้วย อันเป็นการรอนสิทธิหรือจากัดสิทธ ิ
ื
ี
์
ี
ำ
ึ
ึ
ี
ในการใช้ประโยชน์ในท่วัด คือ ท่ต้งของวัด ตลอดจนเขตของวัด และท่ธรณีสงฆ คือ ท่ซ่งเป็นสมบัติของวัด ซ่งกฎหมายกาหนดเก่ยวกับ
ี
ี
ั
กรรมสิทธิและการโอนกรรมสิทธิไว้ตามมาตรา ๓๓ และมาตรา ๓๔ แห่งพระราชบัญญัติคณะสงฆ์ พ.ศ. ๒๕๐๔
ดังนั้น การที่กรมศิลปากร ใช้อำานาจของกรมศิลปากร กำาหนดเขตที่ดินเฉพาะส่วนที่วัดพระมหาธาตุคัดค้าน การกำาหนด
ื
ำ
ึ
ให้เป็นเขตของโบราณสถานซ่งถือเป็นโบราณสถานด้วย จึงเป็นการใช้อานาจรอนสิทธิหรือจากัดสิทธิเหนือพ้นดินของวัดพระมหาธาต ุ
ำ
ทานองเดียวกับการใช้อานาจเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ตามพระราชบัญญัติว่าด้วยการเวนคืนอสังหาริมทรัพย พ.ศ. ๒๕๖๒ และ
์
ำ
ำ
ถือเป็นการใช้ดุลพินิจกำาหนดเขตที่ดินเป็นเขตของโบราณสถานที่เกินส่วนแห่งความจำาเป็นตามมาตรา ๓๗ วรรคสี่ ของรัฐธรรมนูญ
แห่งราชอาณาจักรไทย อันเป็นการกระทำาโดยไม่ชอบด้วยกฎหมาย
ู
ำ
ี
ี
ำ
ศาลพิพากษาห้ามกรมศิลปากร ผ้ถูกฟ้องคดีกระทาการกาหนดเขตท่ดินเป็นเขตของโบราณสถานเฉพาะส่วนท่วัดพระมหาธาต ุ
ผู้ฟ้องคดีคัดค้าน
หน่วยงานเจ้าของเรื่อง : ศาลปกครองนครศรีธรรมราช
วัันอังคาร์ ที่่� ๑๑ มกร์าคม พุุที่ธศัักร์าช ๒๕๖๕
ั
�
เร์ือง การ์ตร์วัจพุบเชื้อไวัร์ัสอหิวัาต์แอฟร์ิกาในสุกร์ (ASF) จากตวัอย่างที่่เก็บในโร์งฆ่าสัตวั์แห่งหนึ�ง
�
ที่่�จังหวััดนคร์ปฐม

ภาพ : https://tna.mcot.net/business-859481
เดืือนมกราคม พุุทธศัักราช ๒๕๖๕ 63