Page 363 - จดหมายเหตุงานพระบรมศพ

การจัดเตรียมงานพระราชพิธีถวายพระเพลิงพระบรมศพ ๑๓๖๑
พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช บรมนาถบพิตร

เชิงทาสีทอง ระหวางเสารวมในหลังที่ประทับ กั้นฉากสี่เหลี่ยมยกยอดตัดประดับดวยแถวกระจังเติมสลับกับกระจังตาออย
ทาสีทอง ลวงแววสีขาวมุข ตัวฉากตกแตงเปนชองลูกฟกยอดแหลม กรอบทาสีเทาออน พื้นสีเทาเขม คิ้วสีทอง
ชองลูกฟกทาสีขาว สวนยอดแหลมประดับเฟองอุบะลายฉลุตบสีทอง ดานหลังกั้นฉากชั้นที่ ๒ เปนพื้นที่สําหรับเจาพนักงาน
สนองงานแดสมเด็จพระเจาอยูหัวและพระบรมวงศานุวงศ มีพนักทุกดาน เวนทางขึ้นลงบันได พนักระเบียงกรุซีเมนต

บอรด ประดับกรอบลูกฟกทั้งสองดาน ภายในตกแตงลายฉลุตบสีทองลายดอกประจํายาม เฉพาะพนักบริเวณที่ประทับ
ใตมุขหนา
ฝาเพดานกรุแผนยิปซัมบอรด ทาสี หลอไฟเบอรกลาส ทาสีทอง เรียงโดยรอบ หมายถึงวิมานเทวดา เปน

สัญลักษณของเทพชุมนุม ที่เฝาอารักขาสมเด็จพระเจาอยูหัวและพระบรมวงศานุวงศ
หลังคาทรงตรีมุข ยกคอสอง มีกันสาดโดยรอบ มุงดวยแผนเหล็กรีดลอน สีเทาเขม หลบหลังคาซีเมนตบอรด

มุขหนาออกเปนมุขประเจิดขนาดเล็กใตหนาจั่วใหญ รวยระกาประดับชอฟาใบระกาหางหงส หนาบันผูกเปนลายเทวดา
ถือชื่อกระหนก บรรจบกันที่ยอดบนสุดเปนรูปหนากาล สื่อถึงกาลเวลาที่กลืนกินทุกสรรพสิ่งใหเปนอนิจจัง คือ ความไมเที่ยง
เทคนิคงานไมอัดฉลุลายซอนไม ทาสีทอง ลวงแววสีเงิน

จั่วหนาบันใหญเครื่องลํายองแบบงวงไอยรา หลอไฟเบอรกลาส ทาสีทอง ลวงแววสีเงินใบระกาฝกเพกา
แทรกชอฟาเหนืองวงไอยรา รวมเปนสามชอฟา ดัดแปลงจากวิมานสามยอดในจิตรกรรมไทย สื่อถึงวิมานเทวดา

หนาบันดานขางทั้งสองขาง ประดับลายเฟองอุบะ กึ่งกลางหนาบันประดับลายฉลุอักษรขอมไทย ภาษามคธ
โดยอัญเชิญปจฉิมคาถาลาพระสงฆของพระบาทสมเด็จพระจอมเกลาเจาอยูหัว เฉพาะเนื้อความที่วาดวยไตรลักษณ
มาบรรจุไว ความวา “สพฺเพ สงฺขารา อนิจฺจา สพฺเพ ธมฺมา อนตฺตา ยถาปจฺจะยํ ปวตฺตนฺติ เนตงฺ มะมะ เนโสหมสฺนิน
เมโส อตฺตา” แปลไดวา “สังขารทั้งหลายไมเที่ยง ธรรมทั้งหลายไมมีตัวตน ยอมเปนไปตามเหตุปจจัย สิ่งนั้นไมใชของเรา

สวนนั้นไมเปนเรา สวนนั้นไมใชเปนตัวตนของเรา” ดานลางมีกรอบขอความประดับอักษรฉลุเปนคําอานพระคาถา
อักษรไทย แสดงหลักธรรมเรื่องไตรลักษณ ทั้งนี้ไดแนวคิดมาจากแนวทางการออกแบบของสมเด็จพระเจาบรมวงศเธอ
เจาฟากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ ที่ทรงใชพระคาถาภาษามคธ อักษรขอมไทย หรืออักษรมอญ ประดับในงานออกแบบ
ตาง ๆ เชน พัดรอง หนาบันอาคาร

หนาบันมุขดานขาง
พลับพลายกทองสนามหลวง
ประดับลายอักษรขอมไทย ภาษามคธ
เนื้อความวาดวยไตรลักษณ
แสดงความไมเที่ยงของชีวิต

1361